Patronun odasına girer girmez bir sıkıntı çöktü içime. Yüzü hiç mi gülmez bu adamın? Mürdüm eriği gözleri kısılınca daha çok küçülür. Niye çağırtmış merak etmiyorum; çünkü bırakın dokunmayı, çıkarına yan gözle bakılması bile çığırından çıkmasına yetmiştir.
Yorum yaz (0 Yorumlar)
Karanlığa gizlenen yağmur, far ışıklarına tutulunca renkli çizgilere dönüşüyor. Dolmuşta yalnızım. Sürücünün kafası bozuk. Ara sokaklara, ka...
Orta halli devlet memurlarıydık. En kötü huyumuz ‘akşamcı’lığımızdı. Karım, “İçip içip dışarılarda telef olma, getirip şu mereti evde i...
Bir avuç yıldız, bir dilim ay altında, evimin balkonundayım. Bir ağustos akşamının beş çayında hafif bir esintiye bile gönül borcu duyabilirim. He...
Şişlerden köze damlayan yağlar parlayıp aleve dönüşüyor. Üflemek alevi daha da azdırınca biz kebapçıların bilinen yöntemini uygulayıp mangalın...
